پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 09 22 Exceptions to the Enforcement of Foreign Arbitration Awards in the Iranian Legal System استثنائات اجرای رأی داوری خارجی در نظام حقوقی ایران 111 123 10.61838/csjlp.6.2.7 FA درنا حکیم الهی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 07 10 <p>The purpose of this article is to examine the exceptions to the enforcement of foreign arbitration awards in the Iranian legal system. This article is descriptive-analytical in nature. The materials and data are qualitative, collected through note-taking methods. The findings indicate that the most significant exceptions to the enforcement of foreign arbitration awards in the Iranian legal system include the conflict of the award with public order, the invalidation of the arbitration award if it contradicts substantive law, the legal validity of the arbitration agreement prior to the approval of the Council of Ministers or the ratification by the Parliament, and the discrepancy between arbitration awards and Article 139 of the Constitution. Article 139 of the Constitution thoroughly identifies the enforcement of arbitration awards concerning state property, and Article 457 of the Civil Procedure Code subjects arbitration over public and state-owned property to the approval of the Council of Ministers and the Islamic Consultative Assembly, thereby imposing certain restrictions on these properties. The conclusion is that the protection of state sovereignty concerning the arbitration of public and state-owned property is evident in judicial practice. The predominant judicial approach is that the restrictions outlined in Article 139 apply to state-owned properties, municipalities, and their affiliated companies. This research aims to examine the exceptions to the principle of equality in the enforcement of foreign arbitration awards in the Iranian legal system and to define its boundaries.</p> <p>هدف مقاله حاضر بررسی استثنائات اجرای رأی داوری خارجی در نظام است. مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش‌برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده‌شده است. یافته‌ها نشان داد مخالف رأی با نظم عمومی، بطلان رأی داوری در صورت مخالفت با قوانین موجد حق، اعتبار حقوقی موافقتنامۀ داوری تا پیش از اجازۀ هیئت وزیران یا تصویب مجلس، اختلافات آرا داوری با اصل 139 قانون اساسی از مهمترین استثنائات اجرای رأی داوری خارجی در نظام حقوقی ایران است. اصل 139 قانون اساسی اجرای رأی داوری در اموال دولتی را به خوبی شناسایی نموده و ماده 457 قانون آیین دادرسی مدنی در مورد اموال عمومی و دولتی، داوری را منوط به اجازه هیات وزیران و مجلس شورای اسلامی دانسته و به نوعی محدودیت‌هایی درخصوص این اموال پیش بینی شده است. نتیجه اینکه حمایت از حاکمیت دولت، در مورد داوری اموال عمومی و دولتی در رویه قضایی نیز مشخص است. رویه غالب قضایی این است که محدودیت‌های اصل 139 را شامل اموال دولتی، شهرداری‌ها و شرکتهای وابسته به آن‌ها می‌دانند. این پژوهش در نظر دارد به بررسی استثنائات اصل تناظر در اجرای رأی داوری خارجی در نظام حقوقی ایران پرداخته و حدود آن را مشخص نماید.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/107/73