پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 11 19 The Status of Soft Law in International Law and Related Theories جایگاه حقوق نرم در حقوق بین الملل و نظریه های مرتبط با آن 239 258 10.61838/csjlp.6.3.15 FA هوشنگ احمدی سرصحرا دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، گروه حقوق و علوم سیاسی، دانشکده حقوق، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران مریم مرادی استادیار حقوق بین الملل خصوصی،دانشکده حقوق واحد قشم دانشگاه آزاداسلامی ،قشم،ایران سید باقر میرعباسی استاد، گروه حقوق و علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2024 09 05 <p>The inability to enforce is the most prominent feature mentioned in the legal literature, particularly in public international law, regarding soft law or soft regulations. Soft law refers to rules that are not entirely non-binding but are also not strictly binding. Soft law certainly forms a part of the contemporary legislative process by establishing itself as a coherent and consistent rule that seeks to standardize international order in international law. It does so by transforming into custom and international practice. Thus, the rule that is created acts as a coordinating system, either as a preventive measure against potential harm, as a delegated rule for action in the absence of another rule, or as a common international rule. This article, structured through a descriptive-analytical method and based on a library research approach, seeks to answer the question of which theories underpin soft law and how it transforms into a hard law rule in international law.</p> <p>عدم امکان اجرا برجسته ترین ویژگی است که در ادبیات حقوقی، به ویژه در حقوق بین الملل عمومی، در مورد حقوق یا مقررات نرم آورده شده است. حقوق نرم به مقرراتی اطلاق می شود که به نحوکامل غیرالزام آورنبوده و به طور قاطع هم الزام آور نیستند. حقوق نرم قطعاً بخشی از فرآیند قانون گذاری معاصر را تشکیل می دهد که با تبیین خود به عنوان یک قاعده هماهنگ و منسجم در انتظام بخشی قاعده ایجادی در حقوق بین الملل و تبدیل خود به رویه و عرف بین الملل سعی در هنجارسازی به عنوان یک نظم بین المللی دارد. بنابراین قاعده ایجادی با عمل خود به عنوان یک سیستم هماهنگ کننده، یا به عناون یک عامل پیشگیری از ضرر احتمالی، یا یک قاعده تفویضی در اختیار انجام در صورت نبود قاعده ای دیگر یا به عنوان یک قاعده مشترک بین المللی عمل می نماید. مقاله حاضر که به روش تحلیلی توصیفی و به شیوه کتابخانه تنظیم گرذدیده است به دنبال پاسخ به این سوال است که حقوق نرم مبتنی بر چه نظریاتی عمل نمودئه و خود را به یک قاعده سخت در حقوق بین الملل تبدیل می نماید.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/127/125