پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 11 05 Expanding the Scope of Arbitration to Third Parties in Iranian Law, Imami Jurisprudence, and English Law with a Focus on Judicial Practice توسعه قلمرو داوری به اشخاص ثالث در حقوق ایران، فقه امامیه و انگلستان با رویکرد بر رویه قضائی 86 107 10.61838/csjlp.6.3.7 FA فردین عبدلی دانشجو دکتری، گروه حقوق، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، کیش، ایران بهنام حبیبی درگاه استادیار گروه حقوق، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران میترا ضرابی استادیار گروه حقوق، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران Journal Article 2024 07 18 <p>To resolve disputes, arbitration is used as a suitable method for the litigants to reach an agreement on the disputed issue. Since arbitrations have advantages and advantages compared to examining issues in courts, it has become a widespread issue and people are becoming more familiar with this category every day. Of course, it should be noted that not all disputes can be referred to arbitration, such as criminal disputes, labor rights, bankruptcy, dissolution of marriage, legal capacity, inheritance and adoption, lineage, and customary matters. The main issue is the willingness of the parties to the dispute to go to arbitration, the absence of the obligation of arbitration to some laws and procedures of the judicial authorities, the time-consuming nature of the civil procedure in the court, the quick handling by the arbitrator, the low cost compared to the court, the confidentiality of the arbitration, the selection of the authority for the hearing (arbitrator or arbitrators)) is On the other hand, there are issues that cannot be referred to arbitration in terms of legal systems, or the legislator has established special conditions for referral to arbitration. Therefore, the freedom of will of the parties in referring to arbitration faces limitations.</p> <p>برای حل و فصل اختلافات از داوری به عنوان یک شیوه مناسب استفاده می‌شود که طرفین دعوی به یک توافق بر سر موضوع مورد اختلاف برسند. از آنجایی که داوری‌ها نسبت به بررسی موضوعات در دادگاه‌ها دارای برتری و مزایایی می‌باشد، به موضوعی فراگیر تبدیل شده است و هر روز مردم بیشتر با این مقوله آشنا می‌شوند. البته لازم به ذکر است که تمام موارد اختلاف قابلیت ارجاع به داوری را ندارند، همچون اختلافات کیفری، حقوق کار، ورشکستگی، فسخ نکاح، اهلیت، ارث و فرزندخواندگی، نسب، امور حسبی. عمده مسئله تمایل طرفین دعوا به داوری، عدم تکلیف داوری به بعضی قوانین و تشریفات مراجع قضایی، زمان بر بودن آیین دادرسی مدنی در دادگاه، رسیدگی سریع توسط داور، هزینه کم نسبت به دادگاه، محرمانه بودن داوری، انتخاب مرجع رسیدگی (داور یا داوران) می‌باشد. از سویی دیگر، موضوعاتی وجود دارد که از نظر سیستم‌های حقوقی قابل ارجاع به داوری نیستند یا قانونگذار شرایط خاصی برای ارجاع به داوری مقرر نموده است. بنابراین آزادی اراده طرفین در رجوع به داوری با محدودیت‌هایی روبروست.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/162/107