پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 6 2024 12 25 Comparative Study of the Concept of Narrator's Accuracy and Its Impact on the Validation of Hadith Documents from the Perspective of the Hadith Scholars of Both Sunni and Shia بررسی تطبیقی مقوله ضبط و حافظیت راوی و تأثیر آن در اعتباربخشی به اسناد روایات از منظر رجالیان فریقین 270 284 10.61838/csjlp.6.4.17 FA فاطمه پهلوانی دانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران علی حسین احتشامی دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان ، ایران ابوالفضل یداللهی اصلان استادیار گروه ادبیات عرب، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان ،ایران Journal Article 2024 10 05 <p>The accuracy of a narrator and the concept of his memorization have a specific semantic convergence in the discourse of Hadith scholars and narratologists. These are among the most important conditions for validating the accuracy of Hadith narrators. The researcher, using library sources and an analytical-comparative method, has reached several results and findings in the field of pathologies of factors affecting the narrator’s accuracy. These factors include: frequent errors of the narrator, the contradiction of the narrator’s reports with those of other narrators, poor memorization, serious negligence, gross mistakes, and careless editing and correction of Hadith texts. Another finding is that both Shia and Sunni scholars agree that a narrator’s memorization is a confirmation of the authenticity of his reports, to the extent that his narrations can be trusted. This is evidence that the described characteristic holds a special position in the science of Jarh and Ta'dil (evaluation of narrators). An important additional result is the comparison of methods for determining a narrator's accuracy. For instance, Sunni narratologists have focused on comparing the narrator's reports with those of reliable narrators, a method known as <em>"ta'dil"</em>. In contrast, Shia narratologists have employed methods such as using the term "thiqah" (reliable) instead of "adl" (just), comparing the narrator’s reports with those of individuals who are known to be precise in memorization, and specifying that a narrator is known for his meticulousness, as part of their practical methods for uncovering the accuracy of a narrator.</p> <p>ضبط راوی و مقوله وصف حافظیت او، در کلام محدثان و رجالیان، تقارب معنایی خاصی داشته و از جمله شروط بسیار مهم در اعتباربخشی به ضبط راویان حدیث به شمار می‌رود. محقق در دسترسی به اهداف خود با استفاده از اسناد کتابخانه‌ای و به روش تحلیلی-مقایسه‌ای، به برخی نتائج و یافته‌ها در حیطه آسیب‌شناسی عوامل مخل در ضبط راوی ازجمله: فراوانی اشتباه راوی، کثرت مخالفت منقولات راوی با دیگر راویان، حفظ نامطلوب، غفلت شدید، غلط فاحش، و سهل‌انگاری در مقابله و تصحیح متون حدیثی دست یافته است. از نتائج دیگر اینکه، محدثان شیعه و اهل سنت اتفاق نظر دارند که حافظیت راوی، تأییدی بر احادیث وی می‌باشد، آنگونه که می‌توان به روایات او اعتماد کرد؛ و این دلیلی است بر اینکه وصف مذکور، از جایگاه ویژه‌ای در دانش جرح و تعدیل برخوردار است. نتیجه مهم دیگر، مقایسه روش‌های کشف ضبط راوی می‌باشد. به‌عنوان نمونه، رجالیان عامه، روش مقایسه روایات راوی با روایات ثقات را مد نظر قرار داده‌اند که در اصطلاح به این روش «اعتبار» می‌گویند. در مقابل، رجالیان خاصه مواردی چون: بکارگیری عبارت «ثقه» به‌جای «عدل»، مقایسه روایات راوی با روایات افراد ضابط، و تصریح رجالیان به ضابط بودن وی را به‌عنوان روش‌های کاربردی خود در جهت کشف ضبط راوی مورد ملاحظه قرار داده‌اند.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/257/165