پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 8 تابستان 1405 1405 04 01 Influential Contexts on the Determination of the Death Penalty in Drug-Related Crimes بسترهای تأثیرگذار بر تعیین مجازات اعدام در جرایم مواد مخدر 1 23 10.61838/ FA نسیم خداخواه دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی، گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. محمد فرجیها دانشیار، گروه حقوق جزا وجرم‏شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران عباس شیخ الاسلامی دانشیار، گروه حقوق، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران. Journal Article 1403/10/08 <p>Iran, sharing borders with some of the world’s largest producers of narcotics, lies on a major transit route for illicit drugs. Multiple factors have historically led certain offenders in Iran to engage in crimes involving narcotics. By examining the historical trajectory of legislation regarding the punishment of perpetrators of such crimes, it becomes evident that the Iranian legislator has maintained the view that the harsher the punishment, the more likely it is to prevent recidivism. On this basis, capital punishment has been among the penalties stipulated in criminal laws related to this domain, enacted with the aim of enhancing national security under the Anti-Narcotics Law. However, since 2017, following the adoption of the amendment adding Article 45 to the Anti-Narcotics Law, there has been no significant decrease in the issuance or enforcement of death sentences. Accordingly, the present article seeks to explore why the Iranian criminal legislative system determines capital punishment for certain convicts of drug-related crimes and the factors influencing this legislative choice. In this study, in addition to library-based sources, field data have been utilized, analyzed through a descriptive–analytical method. The findings indicate that the Iranian legislative and judicial systems continue to hold the belief that the death penalty is among the most effective deterrents against the spread of drug-related crimes.</p> <p>ایران با داشتن همسایگانی که بزرگترین تولیدکنندگان مواد مخدر جهان هستند، در مسیر ترانزیت مواد مخدر قرار داشته و عوامل متعددی موجب شده که از دیرباز، بخشی از بزهکاران در ایران به ارتکاب جرایم با موضوع مواد مخدر روی بیاورند. با بررسی سیر تاریخی قانون‌گذاری در حیطه مجازات مرتکبان این قسم از جرایم، می‌توان نظر قانون‌گذار ایرانی را در اینکه هرچه مجازات شدیدتر باشد، پیشگیری از ارتکاب مجدد، محتمل‌تر خواهد شد، مشاهده نمود. بر این اساس مجازات اعدام یکی از مجازات‌های پیش‌بینی شده در قوانین کیفری مربوط به این حوزه است که با هدف تأمین بیشتر امنیت ملی در قانون مبارزه با مواد مخدر مقرر شد. لکن از سال 1396 و پس از تصویب الحاق ماده 45 به قانون مبارزه با مواد مخدّر، کاهش معنی‌داری در صدور و اجرای مجازات اعدام رخ نداده است. برهمین اساس در مقاله حاضر، نویسنده به دنبال یافتن پاسخ چرایی تعیین اعدام توسط نظام قانون‌گذاری کیفری ایران برای مجازات برخی محکومان جرایم مواد مخدر و عوامل مؤثر بر این انتخاب قانون‌گذار بوده‌ است. در پژوهش حاضر، علاوه بر استفاده از منابع کتابخانه‌ای، از داده‌های میدانی نیز استفاده شده که با روش توصیفی-تحلیلی مورد مطالعه قرار گرفته است. نتایج، نشان‌دهنده این امر است که همچنان نظام قانون‌گذاری و قضایی ایران بر این باور است که مجازات اعدام از مؤثرترین روش‌های بازدارنده گسترش ارتکاب جرایم مواد مخدر است.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/353/351