پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 7 زمستان 1404 1404 10 10 Feasibility of the Condition of a Wife’s Ihsan (Legal Marital Status) in the Permissibility of Qatl fi al-Firash (Spousal Killing in the Act of Adultery), with Emphasis on the View of Ibn Idris امکان سنجی شرط احصان زن در جواز قتل در فراش با تأکید بر نظر إبن ادریس 1 15 10.61838/csjlp.359 FA زهرا تجری مؤذنی استادیار، گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران . Journal Article 1403 10 02 Qatl fi al-Firash (spousal killing in the act of adultery) is a criminal title that appears legally and seemingly legitimate, and has been subject to discussion in both jurisprudential and legal literature. Despite the many objections raised against it, jurists and legal theorists have, by enumerating specific conditions in their scholarly works and by referring to valid jurisprudential sources, accepted its legitimacy. The issuance of a judgment of acquittal for the perpetrator of qatl fi al-firash in religious and legal texts is contingent upon several conditions that must be proven in court. One such condition for excluding the act of illicit and unlawful sexual intercourse (zina) from the prescribed punishment (hudud) and for considering reduced punishment is the absence of ihsan (legal marital status with conditions) in either party to the act of zina. Clause (b) of Articles 226 and 227 of the Islamic Penal Code of 2013 provides a definition of ihsan and identifies circumstances under which spouses lose their status of ihsan. Despite the two provisions—Clause (th) of Article 302 of the same code and Article 630 of the 1996 Islamic Penal Code (Discretionary Punishments)—which address the permissibility of qatl fi al-firash and the exemption of the husband from prosecution, the Iranian legislator, following the opinion of some jurists such as Ibn Idris, has established in Article 230 of the Islamic Penal Code that the prescribed punishment for zina in cases of non-ihsan is one hundred lashes. In the present study, using a descriptive-analytical method and library-based research from valid sources, after evaluating the validity of the hypothesis that in the absence of ihsan in the wife, the husband is not permitted to commit qatl fi al-firash, we conclude that if the wife is not muhsanah (a legally married woman meeting the conditions of ihsan), the husband has no right to commit murder on the pretext of adultery. قتل در فراش، عنوان مجرمانه بهظاهر قانونی و مشروع است که در نوشتگان فقهی و حقوقی مورد بحث قرار گرفته و تاکنون موافقان و مخالفانی را داشته است. لیکن علیرغم مخالفتهای بسیار، فقها و نظریهپردازانی ضمن احصاء شرایطی در آثار علمی خود با استناد به منابع معتبر فقهی آن را پذیرفتهاند. برای صدور حکم برائت مرتکب قتل در فراش در متون شرعی و حقوقی شرایطی ذکر شده است که نیازمند اثبات در محکمه است. یکی از شرایط خروج رفتار نامشروع و غیرقانونی زنا و تخفیف در کیفر حد، عدم احصان طرفین زنا است. در بند ب مادتین 226 و 227 ق.م.ا 1392 قانونگذار به تعریف احصان و موارد خروج از احصان زوجین پرداخته و علیرغم دو مقرره بند ث ماده 302 ق.م.ا و 630 ق.تعزیرات 1375 که به جواز قتل در فراش و عدم محاکمه زوج پرداختهاند، قانونگذار ایران به تبع نظریه برخی از فقها همچون ابن إدریس، در ماده 230 ق.م.ا مقرر نموده است که حد زنا در موارد غیر احصان، صد ضربه شلاق است. در پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی با مطالعه منابع معتبر به روش کتابخانهای پس از بررسی صحت و سقم این فرضیه که در صورت عدم احصان زوجه، زوج مجاز به ارتکاب قتل در فراش نمیباشد در پایان بدین نتیجه دست یافتیم که در صورتی که زوجه محصنه نباشد، زوج حق ارتکاب قتل را به بهانه زنا ندارد.

https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/359/298