پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 5 1402 12 10 Examination of the Status of Private Entities in the Government's Space Program in Light of International Space Law بررسی جایگاه اشخاص خصوصی در برنامه فضایی دولت با توجه به حقوق بین الملل فضایی 53 68 10.61838/csjlp.5.4.5 FA افشین مهرانی گروه حقوق بین الملل،واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران سمیه سادات میری لواسانی گروه حقوق،دانشگاه پیام نور،تهران.ایران ماشاالله حیدرپور گروه روابط بین الملل،واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی،قم،ایران Journal Article 1402 08 17 <p>The 1967 Outer Space Treaty led to the development of national space programs by certain governments in relation to national space activities. However, the commencement of space activities does not date back solely to this treaty. This treaty is also perceived as a reaction to the space activities of pioneering nations, as legal events are not always the result of a sudden occurrence but can be influenced by previously implemented programs. The program itself is also considered a process aimed at achieving a desired goal. Therefore, on one hand, a government's domestic programs and practices, within the framework of soft law, if widely accepted by other states, can lead to the formation of norms and customary international law. Customary international law, in turn, has the potential to create legal effects according to the provision in Article 38(1) of the Statute of the International Court of Justice. On the other hand, Article 6 of the aforementioned treaty anticipates the space activities of private entities. Given that we are witnessing the involvement of private companies such as SpaceX, under the international responsibility of their respective governments, competing with other states to reap space benefits, the importance of this issue has led the present article to focus on the status of private entities in the space laws and programs of certain governments.</p> <p>معاهده 1967 فضای ماواری جو موجب تدوین برنامه فضایی برخی دولت‌ها در فعالیت‌های ملی فضایی شد. اما آغاز فعالیت‌های فضایی به تاریخ این معاهده باز نمی‌گردد. این معاهده واکنشی، نسبت به فعالیت‌های فضایی ملل پیش گام نیز تلقی می‌شود. زیرا وقایع حقوقی همیشه نتیجه یک رخداد آنی نیست، بلکه می‌تواند متاثر از برنامه اجرا شده پیشین باشد. خود برنامه نیز فرایندی جهت دستیابی به یک هدف مطلوب تلقی می‌شود. لذا از یک سو برنامه و رویه داخلی یک دولت در بستر حقوق نرم، درصورت مقبولیت عمومی دولت‌ها می‌تواند منجر به هنجار و حقوق بین‌الملل عرفی شده و حقوق بین‌الملل عرفی نیز به استنناد ذیل بند 1 ماده 38 اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری قابلیت ایجاد آثار حقوقی را دارد. از دیگر سو ماده 6 معاهده مذکور، فعالیت فضایی اشخاص خصوصی را پیش بینی نموده است، از آنجا که شاهد حضور شرکت‌های خصوصی مانند اسپیس ایکس، تحت مسئولیت بین‌المللی دولت متبوع خود هستیم، که در استیفاء منافع فضایی در حال رقابت با دیگر دولت‌ها هستند. اهمیت این موضوع بانی تمرکزمقاله حاضر بر جایگاه اشخاص خصوصی در قوانین و برنامه‌های فضایی برخی دولت‌ها گردید.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/64/47