پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 8 پاییز 1405 1405 07 01 Cultural Criminology: A Critical Examination and the Necessity of Transformation toward a Multidimensional Paradigm جرم‌شناسی فرهنگی: واکاوی انتقادی و ضرورت تحول به سوی یک پارادایم چندبعدی 1 19 10.61838/csjlp.657 FA هادی پورسلیمان گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. سوسن نریمانی گروه معارف اسلامی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. اکرم تاجیک گروه حقوق، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران. Journal Article 1404/06/12 Cultural criminology, as a field that emphasizes the role of culture, emotions, and rationality in understanding the phenomenon of crime, has been accompanied by diverse ideas since its inception. This article aims to examine the evolutionary trajectory of this field, from its foundational premises to its future prospects, by critically analyzing its definitions, historical contexts, and strengths and limitations. In addition, the article places particular emphasis on the necessity of developing multidimensional frameworks for crime analysis that more accurately reflect its inherent complexity. Drawing on textual analysis and the theoretical positions of the pioneers of cultural criminology, as well as the critiques directed at this field, the present study adopts an analytical–historical approach to examine the formation and transformation of cultural criminology. In this context, in addition to reviewing three classical critiques, attention is also devoted to a less frequently discussed criticism concerning the prioritization of symbolic interactionism over socio-psychological concepts. The findings indicate that despite its significant contributions to explaining the role of culture and emotions in the emergence of crime, cultural criminology faces several challenges, including theoretical ambiguity, insufficient attention to structural factors and intersectionality (including gender and social class), and neglect of socio-psychological explanations at the level of individual agency. By contrast, biocentric criminology, as a complementary approach, underscores the necessity of integrating macro, meso, and micro levels in crime analysis. Accordingly, inspired by the perspective of Jonathan Ilan, this article proposes that, in order to overcome existing limitations and develop a comprehensive understanding, cultural criminology must simultaneously incorporate the macro (structural), meso (cultural), and micro (individual) levels into its theoretical and methodological frameworks. Finally, through the presentation of concrete examples, the article offers recommendations for expanding interdisciplinary collaboration and strengthening the multidimensional dimension in future research within this field. جرم‌شناسی فرهنگی به عنوان حوزه‌ای که بر نقش فرهنگ، هیجانات و عقلانیت در درک پدیده جرم تأکید دارد، از آغاز شکل‌گیری خود با ایده‌های متعددی همراه بوده است. این مقاله با هدف بررسی سیر تکامل این حوزه، از مبانی اولیه تا چشم‌اندازهای آینده، به واکاوی تعاریف، بسترهای تاریخی و نقاط قوت و ضعف آن می‌پردازد. همچنین، تأکید ویژه این مقاله بر لزوم توسعه چارچوب‌های چندبعدی برای تحلیل جرم است که پیچیدگی ذاتی آن را بهتر منعکس کند. این مطالعه با اتکا بر تحلیل متون و آرای نظری پیشگامان جرم‌شناسی فرهنگی و نیز نقدهای واردشده به این حوزه، به بررسی تحلیلی－تاریخی مسیر شکل‌گیری و دگرگونی‌های آن پرداخته است. در این راستا، علاوه بر مرور سه نقد کلاسیک، نقدی کمترشنیده‌شده درباره اولویت‌دهی به کنش متقابل نمادین در برابر مفاهیم روان‌شناسی－اجتماعی نیز مورد توجه قرار گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که جرم‌شناسی فرهنگی با وجود دستاوردهای چشمگیر در تبیین نقش فرهنگ و هیجانات در بروز جرم، با چالش‌هایی از جمله ابهام نظری، کم‌توجهی به عوامل ساختاری و تقاطع‌گرایی (از جمله جنسیت و طبقه)، و غفلت از تبیین‌های روان‌شناسی－اجتماعی در سطح عاملیت فردی مواجه بوده است. در مقابل، جرم‌شناسی زیست‌محور به عنوان رویکردی مکمل، بر ضرورت تلفیق سطوح کلان، میانی و خرد در تحلیل جرم تأکید می‌ورزد. در نتیجه، این مقاله با الهام از دیدگاه جاناتان ایلین، پیشنهاد می‌کند که جرم‌شناسی فرهنگی برای غلبه بر محدودیت‌های پیش‌رو و توسعه یک درک جامع، باید سه سطح کلان (ساختاری)، میانی (فرهنگی) و خرد (فردی) را به‌طور همزمان در نظریه‌پردازی و روش‌شناسی خود بگنجاند. در پایان، با ارائه نمونه‌های عینی، راهکارهایی برای گسترش همکاری‌های بین‌رشته‌ای و تقویت بعد چندبعدی در پژوهش‌های آتی این حوزه پیشنهاد شده است.

https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/657/366