پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 5 2023 12 21 The difference between literary and teleological approaches in the interpretation of laws تفاوت رویکرد ادبی و غایت گرا در تفسیر قوانین 102 112 10.61838/csjlp.5.3.8 FA جواد سعدون زاده دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی دانشگاه عدالت، ایران، تهران منصور عطاشنه استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران صادق آلبوغبیش استادیار گروه معارف اسلامی، واحدآبادان، دانشگاه آزاداسلامی، آبادان، ایران Journal Article <p>In general, every legal rule needs to be interpreted at the point of implementation, and this is the fact that these rules have different interpretations due to reasons such as brevity and ambiguity. The constitution is not excluded from this general principle, but due to its generality, generality and relative difficulty of its revision and revision, in some cases it is more susceptible to interpretations than other laws. It is clear that every authority to implement the law inevitably interprets it, and in this case, an interpretation may be provided from the same text as many interpreters. Therefore, in case of disagreement between the parties to the law, it should be possible to refer to an official interpretation such as the interpretation of the chapter on speech.<br />The interpreter, in the position of interpreting the law and explaining the legislator's ruling, may consider himself bound by the words and text of the law and has no mission other than to discover the will of the legislator. And justice is important, and as a result, instead of obeying the laws, take a creative or creationist interpretation. It is clear that the position of the law in the eyes of the commentator and the role and mission of the commentator, on the other hand, can suggest very different approaches.</p> <p>به طور کلی، هر قاعده حقوقی در مقام اجرا نیازمند تفسیر است و این در حالی است که این قواعد به دالیلی چون اجمال و ابهام تاب تفاسیر گوناگونی دارند. قانون اساسی نیز از این اصل کلی مستثنی نیست بلکه به جهت کلیت، عمومیت و صعوبت نسبی اصالح و بازنگری در آن، در مواردی تاب تفاسیر بیشتری نسبت به سایر قوانین را داراست. پیداست که هر مرجعی برای اجرای قانون به ناچار آن را تفسیر میکند و در این صورت ممکن است از یک متن به تعداد مفسرین، تفسیر ارائه شود. لذا در صورت اختلاف مراجع مخاطب قانون، باید امکان استناد به تفسیری رسمی به مثابه تفسیری فصل الخطاب وجود داشته باشد.</p> <p>مفسر در مقام تفسیر قانون و تبیین حکم قانونگذار ممکن است خود را مقید به الفاظ و متن قانون دانسته و رسالتی جز کشف اراده قانونگذار برای خود قائل نباشد و از سویی دیگر ممکن است، قانون در نظر وی موضوعیت نداشته و غایت قانونگذاری که تأمین مصالح اجتماعی و عدالت است اهمیت یابد و در نتیجه به جای تعبد نسبت به قوانین، تفسیری خالقانه یا آفرینشگرایانه را در پیش گیرد. پیداست که جایگاه قانون در نظر مفسر و نقش و رسالت مفسر از سویی دیگر میتواند رویکردهای بسیار متفاوتی را مطرح نماید.</p> https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/66/66