پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست 3060-6314 در دست انتشار 1406 04 01 Transfer of the Benefits of Immovable Property and Methods of Proving It انتقال منافع اموال غیر منقول و طرق اثبات آن 1 16 10.61838/csjlp.712 FA دانیال صالحی دانشجوی دکتری، گروه حقوق خصوصی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی علی اسلامی پناه استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران طیب افشارنیا گروه حقوق خصوصی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1405/01/10 The transfer of the benefits of immovable property, as one of the most common forms of property exploitation, plays a significant role in economic and social relations. Nevertheless, the absence of an effective obligation to execute an official deed, or the practical disregard for registration formalities, has resulted in serious challenges at the stage of proving such transfers before courts. Differences concerning the evidentiary value of unofficial documents, conflicts between unofficial and official deeds, and inconsistencies in judicial practice regarding the admissibility of evidence are among the issues threatening individuals’ legal security. The present study, employing a descriptive–analytical method and relying on legal sources and judicial practice, examines the evidentiary challenges relating to the transfer of the benefits of immovable property arising from the execution or non-execution of official deeds. The findings demonstrate that the lack of consistency in the interpretation of registration regulations and evidentiary rules has led to contradictory judgments and has revealed the necessity for legislative reform and the unification of judicial practice. As stipulated in the Law on the Mandatory Official Registration of Transactions Relating to Immovable Property, a system has been established for individuals lacking official deeds concerning the ownership of benefits exceeding two years in order to organize unofficial documents and register them within the system. In the subsequent step, it is argued that the restriction of “more than two years” for the registration of ownership of benefits should be amended, and that the ownership of benefits, regardless of any temporal limitation, should be subject to organizational registration measures so that the legal ownership rights of individuals lacking official deeds may be guaranteed. Finally, practical legislative, judicial, and procedural solutions are proposed in order to reduce disputes and enhance legal security. انتقال منافع اموال غیرمنقول، به‌عنوان یکی از رایج‌ترین اشکال بهره‌برداری از املاک، نقش مهمی در روابط اقتصادی و اجتماعی ایفا می‌کند. با این حال، فقدان الزام مؤثر به تنظیم سند رسمی یا بی‌توجهی عملی به تشریفات ثبتی، موجب بروز چالش‌های جدی در مرحله اثبات این انتقالات در محاکم شده است. اختلاف در ارزش اثباتی اسناد عادی، تعارض آن‌ها با اسناد رسمی، و تشتت رویه قضایی در پذیرش ادله اثبات دعوا، از جمله مشکلاتی است که امنیت حقوقی اشخاص را تهدید می‌کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی–تحلیلی و با تکیه بر منابع حقوقی و بررسی رویه قضایی، به واکاوی چالش‌های اثباتی انتقال منافع اموال غیرمنقول ناشی از تنظیم یا عدم تنظیم سند رسمی می‌پردازد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که عدم انسجام در تفسیر مقررات ثبتی و ادله اثبات دعوا، منجر به صدور آرای متعارض شده و ضرورت بازنگری تقنینی و وحدت رویه قضایی را آشکار می‌سازد. چنان که درقانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مقررگردیده برای اشخاص فاقدسندرسمی درخصوص مالکیت منافع بیش ازدوسال سامانه ای برای ساماندهی اسنادغیررسمی جهت ثبت درسامانه ایجادشده است.درگام بعدی عقیده براین است که حصربیش ازدوسال جهت ثبت مالکیت منافع اصلاح ومالکیت منافع باهرمحدوده زمانی جهت ساماندهی اعمال گرددتامالکیت قانونی افرادفاقدسندرسمی تضمین شود.در پایان، راهکارهای کاربردی تقنینی، قضایی و عملی برای کاهش اختلافات و ارتقای امنیت حقوقی ارائه شده است.

https://www.csjlp.org/index.php/csjlp/article/download/712/398